Wielka
Korona
Sudetów

Dlaczego nowe granice Sudetów są potrzebne? Jaki problem rozwiązują?

Why are new Sudetes boundaries needed? What problem do they solve?

W ramach opracowania wyznaczono jednolite granice całych Sudetów, po stronie polskiej, czeskiej i niemieckiej. Podstawą były czynniki morfologiczne oraz podłoże geologiczne. W granicach Sudetów znalazły się obszary z dominującymi procesami erozji, a poza granicami Sudetów, konsekwentnie w polskiej i czeskiej części, znalazły się wypełnione osadami kilkusetmetrowej grubości rowy tektoniczne Obniżenia Otmuchowskiego i Górnomorawskiego.

Uniform boundaries of the entire Sudetes — on the Polish, Czech and German sides — were defined for this project. The basis was morphological factors and geological substrate. Areas dominated by erosional processes were included within the Sudetes; consistently on both the Polish and Czech sides, the tectonic grabens of the Otmuchów Depression and the Upper Moravian Gate, filled with sediments hundreds of metres thick, were placed outside the boundaries — they can hardly be considered mountain terrain.

Oto kluczowe problemy i niekonsekwencje dotychczasowych opracowań:

Key problems and inconsistencies in existing delimitations:

• Zróżnicowane kryteria po stronie polskiej, czeskiej i niemieckiej. Podział fizycznogeograficzny Saksonii w Niemczech opiera się na metodzie geografii krajobrazu (geooekologii), opracowanej m.in. przez Sächsische Akademie der Wissenschaften w Lipsku. Metoda ta grupuje mikrojednostki (fizjotopy) w większe jednostki przestrzenne (Geochoren) na podstawie spójności cech przyrodniczych. W Czechach granice wydzielone są na podejściu ściśle geomorfologicznym, a polskie podziały regionalizacji fizycznogeograficznej opierają się na systemie kompleksowym (łączącym rzeźbę, budowę geologiczną, klimat i gleby — rozwiniętym przez Jerzego Kondrackiego). Z powodu zróżnicowanych kryteriów metoda połączenia granic Sudetów wyznaczonych różnymi kryteriami nie jest właściwa.
• Zróżnicowane systemy regionalizacji. W Czechach obszar górski Sudetów wydzielany jest jako Subprovincie (Subprowincja) i nazywany jest Krkonošsko-jesenická subprovincie. W Polsce subprowincją są Sudety z Przedgórzem Sudeckim. W Niemczech odpowiednikiem subprowincji może być Haupteinheitengruppe, choć z uwagi na inne kryteria wydzielenia korelacja nie jest ścisła.
• Brak nazwy Sudety w czeskiej i niemieckiej części masywu. Np. niemieccy i saksońscy badacze obszar położony na południowym wschodzie Saksonii, charakteryzujący się rzeźbą wyżynną i górską, nazywają Masywem Górsko-Pogórskim Łużyc, bez stosowania nazwy Sudety. Stosowane są tu nazwy Góry i Pogórze Łużyckie (Oberlausitzer Bergland, w polskich opracowaniach: Pogórze Łużyckie) oraz Góry Żytawskie (Zittauer Gebirge, przez czeskich i polskich geografów nazywane Górami Łużyckimi).
• Zróżnicowane podejście do zewnętrznych rowów tektonicznych. W Czechach Obniżenie Górnomorawskie (Hornomoravský úval) nie jest uznawane za część Sudetów. W Polsce analogiczne Obniżenie Otmuchowskie, leżące po północnej stronie, większość opracowań włącza w granice Sudetów.

• Different criteria on the Polish, Czech and German sides. The physico-geographical division of Saxony is based on landscape ecology (Geoökologie), developed by the Sächsische Akademie der Wissenschaften in Leipzig. It groups micro-units (physiotopes) into larger spatial units (Geochoren) by natural-feature cohesion. Czech boundaries follow a strictly geomorphological approach, while Polish physico-geographical regionalisation uses a complex system integrating relief, geology, climate and soils — developed by Jerzy Kondracki. Because the criteria differ, simply joining boundaries drawn by different methods is methodologically unsound.
• Different regionalisation systems. In Czechia the mountain area of the Sudetes is delimited as a Subprovince (Subprovincie) named Krkonošsko-jesenická subprovincie. In Poland the subprovince is the Sudetes together with the Sudetic Foreland. In Germany the closest equivalent is the Haupteinheitengruppe, though the correlation is imprecise due to differing criteria.
• The name "Sudetes" is absent in the Czech and German parts of the massif. German and Saxon researchers refer to the upland and mountain terrain of south-east Saxony as the Lusatian Highland and Mountain Block, without using the name Sudetes. The terms used are the Lusatian Mountains and Foothills (Oberlausitzer Bergland; in Polish literature: Pogórze Łużyckie) and the Zittau Mountains (Zittauer Gebirge; called Góry Łużyckie by Czech and Polish geographers).
• Different treatment of outer tectonic grabens. In Czechia the Upper Moravian Gate (Hornomoravský úval) is not considered part of the Sudetes. In Poland the analogous Otmuchów Depression, lying to the north, is included within the Sudetes boundary by most sources.

Struktura krajobrazowa Sudetów

Landscape structure of the Sudetes

The boundaries of the Sudetes are determined by morphological factors: within the chain, erosion dominates — rivers cut deeply into hard crystalline and sandstone bedrock, producing incised valleys and sharp ridges. On the foreland, accumulation prevails — rivers lose energy and deposit sediment, forming broad plains and basins (Świdnica Plain, Sub-Sudetic Depression). This geomorphological boundary between the zone of erosion and the zone of accumulation defines the outer edge of the Sudetic chain.

Opisując Sudety zastosowano naturalny podział na łańcuch górski (całe Sudety, podobnie jak Karpaty), grupę górską (np. Sudety Środkowe — analogicznie do Beskidów w Karpatach) oraz pasmo górskie (np. Góry Kamienne — odpowiednik Beskidu Żywieckiego w Beskidach).

The description of the Sudetes follows a natural hierarchy: mountain chain (the entire Sudetes, comparable to the Carpathians), mountain group (e.g. Central Sudetes — analogous to the Beskids within the Carpathians), and mountain range (e.g. Góry Kamienne — the equivalent of the Beskid Żywiecki within the Beskids).

Podział na 8 grup górskich opiera się na wyraźnych granicach geologicznych i morfologicznych: grupy oddzielone są rozległymi obniżeniami (np. Kotlina Kłodzka i Rów Górnej Nysy, Mohelnicka Brazda) lub szerokimi dolinami rzecznymi (dolina Nysy Łużyckiej, Białej Głuchołaskiej). Każda grupa tworzy zwarty masyw oparty o wspólne podłoże geologiczne (terran), historię rozwoju geologicznego i czytelnym, odróżniającym się od innych grup, obliczem krajobrazowym — tak jak zwarte Sudety Wschodnie wokół Masywu Śnieżnika i Wysokiego Jesionika oddziela od Sudetów Środkowych głęboka Kotlina Kłodzka.

The division into 8 mountain groups is based on clear morphological boundaries: groups are separated by broad tectonic depressions (Kłodzko Basin, Upper Nysa Graben), river gorges or distinct geomorphological thresholds. Each group forms a compact massif with a shared geological history and a recognisable landscape character — just as the compact Eastern Sudetes around the Śnieżnik Massif and High Jeseník are separated from the Central Sudetes by the deep Kłodzko Basin.

Podział Sudetów na 8 grup górskich

Division of the Sudetes into 8 mountain groups

Zaproponowano podział Sudetów na osiem głównych grup górskich, widocznych na mapie po kliknięciu przycisku Grupy górskie. Granice pasm górskich, pogórzy i kotlin ustalono w taki sposób, aby ich granice zawierały się w granicach grupy, co ma swoje uzasadnienie w podłożu geologicznym, wspólnym rozwoju geomorfologicznym i współczesnym krajobrazie. Linie podziału na pasma prowadzono przede wszystkim przez doliny, przełęcze, kotliny lub strefy zmiany rzeźby, ignorowano granice polityczne i administracyjne. Stosowanie powyższych zasad doprowadziło do rozdzielenia pasm łączonych we wcześniejszych opracowaniach na dwa leżące w odrębnych grupach górskich (np. Góry Złotogórskie i Góry Opawskie), połączenia pasm wcześniej rozdzielanych granicą (Góry Kamienne i Jastrzębie) lub wyznaczenia nowych pasm, głównie na pogórzu (Pogórze Opawskie, Pogórze Burgrabickie).

The Sudetes are geographically divided into eight major mountain groups, visible on the map by clicking Mountain groups:

1Sudety ŁużyckieGóry Łużyckie, Pogórze Łużyckie, Pogórze Zachodniołużyckie, Pogórze Wschodniołużyckie, Płaskowyż Budziszyński, Kotlina Żytawska

2Sudety ZachodnieKarkonosze, Góry Izerskie, Góry Kaczawskie, Rudawy Janowickie, Kotlina Jeleniogórska, Pogórze Karkonoskie, Podgórze Karkonoskie, Grzbiet Jesztedzko-Kozakowski

3Pogórze ZachodniosudeckiePogórze Izerskie, Pogórze Kaczawskie

4Sudety ŚrodkoweGóry Kamienne, Góry Sowie, Góry Stołowe, Góry Wałbrzyskie, Góry Bardzkie, Kotlina Kłodzka, Kotlina Kamiennogórska, Pogórze Wałbrzyskie, Obniżenie Ścinawki, Obniżenie Nowej Rudy

5Sudety OrlickieGóry Orlickie, Góry Bystrzyckie, Pogórze Orlickie, Zábřežská vrchovina, Rów Górnej Nysy, Mohelnicka brázda

6Sudety WschodnieMasyw Śnieżnika, Wysoki Jesionik, Góry Złote, Góry Złotogórskie, Sokoli Grzbiet, Pogórze Żulowskie, Pogórze Burgrabickie, Hanušovická vrchovina

7Sudety KulmoweNiski Jesionik, Góry Opawskie, Pogórze Opawskie, Pogórze Witkowskie, Pogórze Trszickie

8Przedgórze SudeckieMasyw Ślęży, Wzgórza Niemczańsko-Strzelińskie, Wzgórza Strzegomskie, Obniżenie Podsudeckie, Równina Świdnicka

1Lusatian SudetesLusatian Mts, Lusatian Foothills, West Lusatian Foothills, East Lusatian Foothills, Budziszyn Plateau, Zittau Basin

2Western SudetesKarkonosze/Krkonoše, Izer Mts, Kaczawa Mts, Rudawy Janowickie, Jelenia Góra Basin, Karkonosze Foothills, Krkonoše Sub-mountains, Ještěd–Kozákov Ridge

3Western Sudetic FoothillsIzer Foothills, Kaczawa Foothills

4Central SudetesKamienne Mts, Sowie Mts, Table Mts, Wałbrzych Mts, Bardzkie Mts, Kłodzko Basin, Kamienna Górna Basin, Wałbrzych Foothills, Ścinawka Basin, Nowa Ruda Depression

5Orlické SudetesOrlické hory, Bystřické hory, Orlické Foothills, Zábřežská vrchovina, Upper Nysa Graben, Mohelnice Furrow

6Eastern SudetesŚnieżnik Massif, High Jeseník, Rychlebské hory, Zlatohorská vrchovina, Eagle Ridge, Žulov Foothills, Burgrabice Foothills, Hanušovice Highlands

7Culm SudetesLow Jeseník, Opava Mts, Opava Foothills, Witków Foothills, Tršice Foothills

8Sudetic ForelandŚlęża Massif, Niemcza–Strzelin Hills, Strzegom Hills, Sub-Sudetic Depression, Świdnica Plain

Dlaczego nowe podejście do Korony Sudetów jest potrzebne? Jaki problem rozwiązuje?

Why is a new approach to the Crown of the Sudetes needed? What problem does it solve?

Dotychczasowa koncepcja Korony Gór Sudetów oparta na najwyższych szczytach w mezoregionie fizycznogeograficznym (np. według klasyfikacji Jerzego Kondrackiego czy nowszych modyfikacji) budzi poważne kontrowersje metodologiczne i prowadzi do powstawania błędów i niekonsekwencji.

The existing concept of the Crown of the Sudetes Mountains — based on the highest summit in each physico-geographical mesoregion (e.g. according to Jerzy Kondracki's classification or its later revisions) — raises serious methodological concerns and leads to errors and inconsistencies.

Oto kluczowe punkty krytyki dotychczasowego rozwiązania:

Key points of criticism of the existing approach:

• Płynność i arbitralność granic fizycznogeograficznych prowadzi do uznaniowości i zmian listy szczytów „koronnych". Podziały fizycznogeograficzne nie są stałe i obiektywne, lecz są hipotezami naukowymi podlegającymi rewizjom (co pokazała np. aktualizacja podziału Polski z 2018 roku opracowana przez PAN i GUGiK). W rezultacie niewielkie przesunięcie linii granicznej może sprawić, że dany szczyt zmieni przynależność geograficzną, a dotychczasowa lista szczytów staje się z dnia na dzień nieaktualna. Szczegółowo problem został opisany przez Pawła Pohla i Mariusza Szatkowskiego w czasopiśmie „Na Szlaku", numery ze stycznia, lutego i marca 2023.
• Wyznaczanie Korony na podstawie granic mezoregionów pomija realne znaczenie szczytów dla krajobrazu Sudetów — ignoruje znaczące szczyty, które znajdują się w mezoregionie z innym, nieco wyższym szczytem (przykład: Chełmiec). W konsekwencji samodzielne i rozpoznawalne góry są pomijane w zestawieniu korony.
• Z kolei wyznaczanie Korony Sudetów wyłącznie na podstawie wybitności (np. MSW PTTK) pomija wzniesienia istotne krajobrazowo i krajoznawczo, stanowiące ważny punkt rozpoznawczy Sudetów, lecz z racji położenia w niższych masywach lub częściach pogórskich nieosiągające dużej wybitności (przykłady: Borówkowa, Czorneboh).

• The fluidity and arbitrariness of physico-geographical boundaries leads to subjective decisions and changes to the list of "crown" summits. Physico-geographical divisions are not fixed and objective — they are scientific hypotheses subject to revision (as shown, for example, by the 2018 update of Poland's regionalisation prepared by PAN and GUGiK). As a result, a small shift in a boundary line can reassign a given summit to a different region, rendering an existing crown list outdated overnight. The problem is described in detail by Paweł Pohl and Mariusz Szatkowski in the journal Na Szlaku, issues from January, February and March 2023.
• Defining the Crown on the basis of mesoregion boundaries ignores the real significance of summits in the Sudetes landscape — it overlooks prominent peaks that happen to share a mesoregion with another, slightly higher summit (example: Chełmiec). As a consequence, independent and recognisable mountains are excluded from the Crown altogether.
• Defining the Crown of the Sudetes purely on the basis of prominence (e.g. MSW PTTK) omits summits that are significant in terms of landscape and tourism — landmarks of the Sudetes that, due to their position in lower massifs or foothill zones, do not achieve high prominence values (examples: Borówkowa, Czorneboh).

Podsumowanie: korona górska powinna bazować na obiektywnych kryteriach, a nie na sztucznych i niepewnych liniach podziału. Kryteria obiektywności i reprezentowania spełnia połączenie wybitności i izolacji.

Summary: a mountain crown should be based on objective criteria, not on artificial and uncertain dividing lines. The combination of prominence and isolation satisfies both the criterion of objectivity and that of representativeness.

Co to jest wybitność?

What is prominence?

Wybitność topograficzna (zwana też prominencją lub MDW — Minimalną Deniwelacją Wybitności) to wysokość szczytu mierzona ponad najniższą przełęczą oddzielającą go od najbliższego wyższego wierzchołka. Jest to miara geograficznej samodzielności szczytu — niezależna od wysokości bezwzględnej.

Topographic prominence measures how much a summit rises above its key col — the lowest saddle connecting it to any higher peak. It is a measure of a summit's geographic independence, entirely separate from its absolute elevation.

Śnieżka (1603 m n.p.m.) ma wybitność 1203 m, bo najniższa przełęcz kluczowa dzieląca ją od wyższego szczytu leży na ok. 400 m n.p.m. Natomiast Ślęża (718 m) — mimo znacznie niższej wysokości bezwzględnej — ma wybitność 468 m jako całkowicie izolowany masyw.

Sněžka/Śnieżka (1,603 m) has a prominence of 1,203 m because its key col stands at about 400 m. By contrast, Ślęża (718 m), though much lower in absolute terms, achieves a prominence of 468 m as a completely isolated massif.

Co to jest izolacja topograficzna?

What is topographic isolation?

Izolacja topograficzna to odległość w linii prostej od danego szczytu do najbliższego wyższego punktu. Mierzy, jak daleko trzeba się oddalić, zanim napotkamy wierzchołek wyniesiony ponad dany szczyt — bez względu na ukształtowanie terenu pomiędzy nimi.

Topographic isolation is the straight-line distance from a summit to the nearest point of higher elevation. It measures how far you must travel before finding a peak that rises above the given summit — regardless of the terrain in between.

Ślęża (718 m) ma izolację 36 km — tyle dzieli ją od najbliższego wyższego szczytu. Biskupia Kopa (890 m) leży zaledwie 8 km od Poprzecznej, ale jako najwyższy szczyt Sudetów Kulmowych i jedyny reprezentant Gór Opawskich spełnia kryteria kwalifikacji do Korony Sudetów. Izolacja uzupełnia wybitność: obejmuje szczyty ważne regionalnie, nawet jeśli ich deniwelacja ponad przełęczą jest stosunkowo niewielka.

Ślęża (718 m) has an isolation of 36 km — that is how far it stands from the nearest higher summit. Biskupia Kopa (890 m) lies only 8 km from Poprzeczna (Příčný vrch), yet as the highest point of the Opava Mountains and the sole representative of that range it earns its place in the Crown. Isolation complements prominence: it captures summits of regional importance even when their rise above the key col is relatively modest.